بلكه با چندين نوع ويروس مبارزه كند ، بنابراين در موارد شديد هپاتيت ويروس‌ها به سرعت تكثير و تغيير يافته و باعث خرابى كبد و حتى باعث مرگ نيز مىشوند . به‌طور كلى هپاتيت بيمارى عفونى است كه مىتواند از شخصى به شخص ديگر منتقل شود . گرچه بعضى از بيمارىهاى عفونى مثل سرماخوردگى توسط تماس‌هاى روزمره مانند : عطسه ، سرفه و در آغوش گرفتن ، منتقل مىشوند ، اما در هپاتيت انتقال اين‌گونه انجام نمىشود . براساس نوع هپاتيت اين بيمارى از سه طريق مىتواند انتقال يابد كه عبارتند از : 1 - از طريق تماس با خون آلوده . 2 - از طريق تماس جنسى . 3 - از طريق خوردن يا نوشيدن غذاهاى آلوده يا آب‌هاى آلوده . گرچه شخص ممكن است به ويروس هپاتيت آلوده شود ، اما اين ويروس مىتواند در بدن او به مدت چندين سال مخفى بماند و هيچ‌گونه علايم ظاهرى ايجاد نكند ، اما كم‌كم باعث خرابى كبد او مىشود . چنين افرادى كه خودشان هم از بيمارىشان اطلاعى ندارند را اصطلاحا ناقلين بدون علامت هپاتيت مىنامند و اين افراد به‌طور ناخواسته‌اى باعث مىشوند كه ويروس هپاتيت به ساير افراد منتقل شود و اين وضعيت مىتواند بسيار خطرناك باشد . هپاتيت حاد يا مزمن : براساس نوع هپاتيت ، مىتوان آن را به صورت حاد يا مزمن طبقه‌بندى كرد . بيمارى حاد مانند آنفلوانزا داراى شروع و پايان مشخص مىباشد . درحالىكه بيمارى مزمن به صورت طولانىمدت بوده و پايان مشخصى ندارد . هپاتيت حاد معمولا بيماران را به مدت حدود يك ماه گرفتار مىسازد سپس ناپديد مىشود . علايم هپاتيت مزمن ممكن است بيايند و بروند اما ويروس هپاتيت معمولا براى هميشه در بدن فرد باقى مىماند . انواع مختلف هپاتيت : انواع مختلف شناخته شده‌ى هپاتيت عبارتند از : هپاتيت G , E , D , C , B , A و GB . از اين انواع ، هپاتيت B و هپاتيت C از همه شايع‌تر هستند . هم هپاتيت B و هم هپاتيت C مىتوانند به صورت مزمن و غير قابل درمان ظاهر شوند ، تفاوت اصلى بين هپاتيت B و هپاتيت C در شدت وخامت آنها مىباشد . حدود 80 % افراد مبتلا به هپاتيت C دچار نوع مزمن آن مىشوند درحالىكه فقط 10 % كسانى كه به هپاتيت B گرفتار مىشوند به نوع مزمن آن دچار مىگردند . پزشكان فكر مىكنند كه علت اين وضعيت آن است كه ويروس هپاتيت C بسيار سريع‌تر از ويروس هپاتيت B تكثير يافته و تغيير مىكند و باعث مىگردد كه خطرناك‌تر شود . هر سال حدود ده هزار نفر به علت نارسايى كبد كه بر اثر هپاتيت C ايجاد مىشود از بين مىروند ، اين تعداد تقريبا دو برابر افرادى است كه به علت ابتلا به هپاتيت B مىميرند . هم هپاتيت B و هم هپاتيت C از طريق خون انتقال مىيابند . اين انتقال مىتواند در افراد معتادى كه سرنگ‌هاى مشترك استفاده مىكنند ، از طريق انتقال خون آلوده در بيمارستان ، از طريق ارتباط جنسى با يك فرد آلوده به هپاتيت و نيز از طريق انتقال مادر مبتلا به هپاتيت به نوزادانش صورت پذيرد . بر خلاف هپاتيت B و هپاتيت C ، سومين نوع شايع هپاتيت ، يعنى هپاتيت A هميشه به صورت حاد بوده و قابل درمان مىباشد و فقط در موارد نادرى ممكن است كشنده باشد . هپاتيت A از طريق خون منتقل نمىشود ، بلكه انتقال آن از راه خوردن يا نوشيدن غذاها يا آب‌هاى آلوده صورت مىگيرد . براى مثال ، خوردن سبزيجات يا ميوه‌هايى كه با آب آلوده شسته شده‌اند يا غذاهايى كه در رستوران‌ها و مراكز عرضه‌ى غذاهاى گوناگون به صورت غير بهداشتى عرضه مىشوند يا غذاهايى كه توسط آشپز يا پيشخدمت آلوده به هپاتيت پخته مىشوند ، يكى ديگر از راه‌هاى انتقال اين بيمارى است . به